|
Różnica użycia oddechu w Inteo
w stosunku do
innych ścieżek używających oddechu.
Mariusz Świetlik
Inteo ma specyficzne podejście do oddechu i różni się ono od tego jak oddechu
używają inne ścieżki rozwoju duchowego. Poniższy tekst bierze dla porównania
różnice jakie istnieją w tym temacie pomiędzy oddychaniem stosowanym w praktyce
jogi a w praktyce Inteo.
Pranajamy mają za zadanie zwiększenie pojemności
życiowej płuc oraz dostosowanie reszty procesów w ciele do lepszej gospodarki
tlenowej (krew może związać więcej tlenu). Przy niektórych praktykach wręcz
zwiększa się przyswajalność tlenu poprzez skórę. Odpowiednie wdychanie przez
różne otwory nosowe, odpowiedni rytm i przerwy pomiędzy wdechem a wydechem i
wydechem a wdechem wpływa na równoważenie układu nerwowego wprowadzając relaks,
który m.in. potrzebny jest do wyciszenia umysłu by ten mógł medytować.
Jogini będąc znawcami wpływu umysłu na ciało i ciała na umysł wiedzieli, że
rytm oddechu przekłada się na fale mózgowe. Tak więc sięgają po oddech by
wyciszyć umysł. Energie niepokojące go zostają zrównoważone, lecz przyczyny
niepokoju pozostają nadal aktywne, tylko po prostu odsunięte na czas praktyki na
dalszy plan. Praktyka ta służy panowaniu nad układem nerwowym i
umysłem.
W Inteo efektem ubocznym może być zwiększenie pojemności
życiowej płuc i inne procesy dostosowawcze lecz nie jest to celem. Z tego powodu
nie zwracamy uwagi na fizyczną stronę oddechu, na określony rytm czy też
głębokość. Ważne jest to by oddechu użyć jako narzędzia do tego by lepiej CZUĆ
to co w danym momencie wydarza się w nas na poziomie odczuć, uczuć, myśli. Nie
usiłujemy oddechem zapanować nad tym co czujemy, tylko chcemy to lepiej odczuć a
to już jest zdecydowana różnica. Wdychanie tego co się czuje podobne jest do
tego gdy wdychamy przyjemność oddychając świeżym porannym powietrzem czy też
powietrzem po burzy. Z tą jednak różnicą, że nie odwołujemy się do wdychania
tego co przyjemne tylko wdychamy to co w TYM MOMENCIE odczuwamy jako najbardziej
nieharmonijne. Robimy to po to by jak najbardziej być świadomym tej energii. Gdy
tak oddychamy dajemy sobie czas by pracować z przyczyną złego samopoczucia, a
nie odcinamy go (a właściwie to nie my pracujemy, lecz nasze wnętrze po prostu
ma w tym momencie czas na zharmonizowanie się).
Gdy osoba wdycha to co
czuje, okazuje się, że oddech fizyczny za tym podąża lecz wcale nie ma
ustalonego rytmu czy głębokości. W każdym kolejnym oddechu patrzymy jakie
energie manifestują się w tym oddechu i to co zauważymy staje się kolejną rzeczą
do oddychania nią (klimatem psychicznym, który się w niej znajduje). Np. gdy
czuję niechęć do takiego wdychania to wdycham tą niechęć, kiedy na wydechu
wyrzucam powietrze to patrzę, jaka emocja tak go wyrzuca i zaczynam wdychać tą
emocję, albo gdy robię przerwy pomiędzy oddechami to patrzę co wpływa na taki
oddech i zaczynam wdychać właśnie tą energię, jej klimat, emocje, które czuję
gdy tym oddycham.
W Inteo oddech nie służy nam do tego, aby w jakikolwiek sposób
poczuć się lepiej, ale pomaga nam uświadamiać sobie to co teraz czuję oraz
wspiera w przenoszeniu uwagi do wnętrza i bycia z tymi uczuciami.
|